Na een heerlijke tijd in Nederland zijn we inmiddels alweer anderhalve week terug in Honduras. Dat klinkt eenvoudig, maar in totaal waren we 54 uur onderweg.
In Nederland haalden we onze vlucht naar Panama op het nippertje. Een online formulier werkte niet mee, waardoor de spanning flink opliep. Eenmaal in Panama aangekomen, dachten we opgelucht adem te kunnen halen… maar daar werden we bij de gate geweigerd. Voor onze ogen zagen we het vliegtuig vertrekken, zonder ons.
Honduras wilde dat we een gelekoortsvaccinatie hadden voordat we het land binnenkwamen. Dus op naar Panama-stad, waar we het vaccin lieten zetten. Terug bij de luchthaven vond het baliepersoneel dat we tien dagen in Panama moesten blijven zodat het vaccin effectief zou zijn.
Eerder kregen we het bericht dat we met de eerste vlucht ’s avonds mee mochten en deze woorden hebben we herhaald en na wat aandringen werd er uiteindelijk op hoger niveau besloten om ons toch door te laten gaan.
Die nacht reisden we door naar Honduras. Daar aangekomen bleek dat al onze koffers nog in Panama waren achtergebleven. Rond half 4 uur ’s nachts vonden we gelukkig een hotel dat 24 uur open was, zodat we even konden uitrusten. De volgende dag kwam het verlossende bericht, onze koffers waren gelokaliseerd en onderweg naar Honduras.
Na nog een paar uur rijden vanaf de luchthaven kwamen we eindelijk weer aan op onze plek. En nu zijn we weer thuis, zo voelt het ook echt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Leuk dat je een bericht hebt achter gelaten, zodra wij er aan toe komen, zullen we het lezen.